La historia siguiente tiene lugar en una conexión cualquiera de fibra del territorio español. Hora: 10:40 AM (antes de merendar). Vamos, por la mañana, en ese lapso de tiempo en el que ya llevas más de un café pero menos de cinco, salvo viciad@s.
- Tú diste de baja el blog?
+ No. Hay que hacerlo?
- Estamos de movidas con lo del GPRD de los cojones. Andan todos los blogueros histéricos.
(ahí es cuando pienso, pero para mí mismo y sin teclear aún :y qué tendrá que ver lo de la igualdad de los gays y demás con mi blog).
Pero por si acaso, y antes de quedar en un ridículo espantoso y sin vuelta atrás, miro en Google qué es eso del GPRD. Investigo durante aproximadamente minuto y medio y no me entero de nada; voy a por otro café, y veo algo de luz.
Parece que es algo referente a los datos que se envían o reciben de los usuarios, sus cuentas de correo y otros datos privados. Entonces caigo en que llevo cosa de un mes recibiendo emails de bancos, chinos del aliexpress, ebay, y hasta del Carrefour, nombrando la ley esa y avisándome de que el mundo cambia el día 25,y que nos va a pillar durmiendo. De repente escucho una sirena de policía que se acerca a mi oficina. "¿Y qué hago yo? Pero si aún no es 25." Me apresuro a entrar a mi blog abandonado para borrarlo y no tener futuros problemas con la ley esa. Pero como hacía más de un año que no pasaba ni a limpiar, no recordaba el nombre ni la contraseña. Por suerte la neurona de las contraseñas estaba en su sitio, y despierta, y acierto a la primera. Al entrar descubro varias cosas:
-
- la mitad de los blogs que acostumbraba a seguir llevan sin actualizar varios meses, o incluso más de un año. Snif.
- aún quedan 3 suscriptores/as en la lista de correo, esperando a que haya publicaciones nuevas en mi blog para que les salte un aviso en su buzón. Paciencia les sobra, sí. No les/las nomino al premio Nobel, ni a los Grammy, porque no sé quienes son. Pero se han ganado todo mi respeto, dondequiera que estén, y sean de la especie que sean.
-me fui sin decir Hasta luego Lucas, ni nada. Desaparecí sin dar pistas ni explicaciones. Pero tuve que hacerlo. La otra opción era convertirme en un influencer de esos a nivel nacional, y me dio vértigo. Recibía correos pidiendo mi opinión sobre casi todos los temas imaginables, preguntando si era mejor apostar a rojo o a negro en la ruleta del casino, cual era el desayuno ideal para tener un blog con éxito... y la verdad, no me atrevía a poner a gente desconocida en peligro. Así que apagué.
Ahora ya no queda nadie por aquí, y vuelve a ser lo que era al principio. Un blog vacío y sin seguidores. Un trastero de ideas más o menos alocadas. Un reto autoimpuesto que nació como una sugerencia, como una broma. Un: "¿y por qué no haces tú un blog?" seguido de un "pues porque no se me había ocurrido y no tengo ni idea de cómo hacerlo, pero si te empeñas, voy a probar". Me gustan los retos. Fin.
Volviendo al tema de partida, y para terminar esto, he cancelado las 3 suscripciones que quedaban activas (lo siento, ha sido por vuestro bien) , y he borrado el botón. No sé si con eso es suficiente, si a partir del día 25 Blogger y Google harán cambios, cerrarán los blogs que no cumplan, o nos castigarán a las llamas eternas. Espero que esto último no. Por si acaso, llevad una botella de agua encima. Y un extintor. Y una muda limpia, que nunca se sabe. Y un powerbank. Y un móvil para enchufar al powerbank. ¡Ah! Y una toalla, que el 25 es el día del orgullo friki. Y una mochila para llevar todo lo anterior.
Si alguien quiere más información, puede leer aquí, por ejemplo:
AGPD
RGPD Qué cambia
- Tú diste de baja el blog?
+ No. Hay que hacerlo?
- Estamos de movidas con lo del GPRD de los cojones. Andan todos los blogueros histéricos.
(ahí es cuando pienso, pero para mí mismo y sin teclear aún :y qué tendrá que ver lo de la igualdad de los gays y demás con mi blog).
Pero por si acaso, y antes de quedar en un ridículo espantoso y sin vuelta atrás, miro en Google qué es eso del GPRD. Investigo durante aproximadamente minuto y medio y no me entero de nada; voy a por otro café, y veo algo de luz.
Parece que es algo referente a los datos que se envían o reciben de los usuarios, sus cuentas de correo y otros datos privados. Entonces caigo en que llevo cosa de un mes recibiendo emails de bancos, chinos del aliexpress, ebay, y hasta del Carrefour, nombrando la ley esa y avisándome de que el mundo cambia el día 25,y que nos va a pillar durmiendo. De repente escucho una sirena de policía que se acerca a mi oficina. "¿Y qué hago yo? Pero si aún no es 25." Me apresuro a entrar a mi blog abandonado para borrarlo y no tener futuros problemas con la ley esa. Pero como hacía más de un año que no pasaba ni a limpiar, no recordaba el nombre ni la contraseña. Por suerte la neurona de las contraseñas estaba en su sitio, y despierta, y acierto a la primera. Al entrar descubro varias cosas:
-
- la mitad de los blogs que acostumbraba a seguir llevan sin actualizar varios meses, o incluso más de un año. Snif.
- aún quedan 3 suscriptores/as en la lista de correo, esperando a que haya publicaciones nuevas en mi blog para que les salte un aviso en su buzón. Paciencia les sobra, sí. No les/las nomino al premio Nobel, ni a los Grammy, porque no sé quienes son. Pero se han ganado todo mi respeto, dondequiera que estén, y sean de la especie que sean.
-me fui sin decir Hasta luego Lucas, ni nada. Desaparecí sin dar pistas ni explicaciones. Pero tuve que hacerlo. La otra opción era convertirme en un influencer de esos a nivel nacional, y me dio vértigo. Recibía correos pidiendo mi opinión sobre casi todos los temas imaginables, preguntando si era mejor apostar a rojo o a negro en la ruleta del casino, cual era el desayuno ideal para tener un blog con éxito... y la verdad, no me atrevía a poner a gente desconocida en peligro. Así que apagué.
Ahora ya no queda nadie por aquí, y vuelve a ser lo que era al principio. Un blog vacío y sin seguidores. Un trastero de ideas más o menos alocadas. Un reto autoimpuesto que nació como una sugerencia, como una broma. Un: "¿y por qué no haces tú un blog?" seguido de un "pues porque no se me había ocurrido y no tengo ni idea de cómo hacerlo, pero si te empeñas, voy a probar". Me gustan los retos. Fin.
Volviendo al tema de partida, y para terminar esto, he cancelado las 3 suscripciones que quedaban activas (lo siento, ha sido por vuestro bien) , y he borrado el botón. No sé si con eso es suficiente, si a partir del día 25 Blogger y Google harán cambios, cerrarán los blogs que no cumplan, o nos castigarán a las llamas eternas. Espero que esto último no. Por si acaso, llevad una botella de agua encima. Y un extintor. Y una muda limpia, que nunca se sabe. Y un powerbank. Y un móvil para enchufar al powerbank. ¡Ah! Y una toalla, que el 25 es el día del orgullo friki. Y una mochila para llevar todo lo anterior.
Si alguien quiere más información, puede leer aquí, por ejemplo:
AGPD
RGPD Qué cambia
Si algún día aparece alguien por aquí, dejo a continuación mi vídeo favorito del momento. Que para entonces ya estará muy visto, y pasado de moda. (no es reggaeton, no tengáis miedo).
PD: si en algún momento he violado el derecho a la intimidad de algún suscriptor/lector/visitante de este blog, prometo que ha sido sin mala intención. Este blog no trafica con datos privados de la gente que pasa por aquí, ni lo hará en ningún momento de su existencia. Y así lo firmo ante los aquí presentes a fecha de hoy. (por si acaso)


Jajaja...pues date por jodido que yo te sigo, aún sin subscripción. Por cierto, lo de la conversación de las 10 de la mañana me suena familiar. Debo de haberlo soñado.
ResponderEliminarSeguimos grpdeando...
Si es que lo de las subscripciones por correo tampoco veo para lo que sirve. No hace falta hacer pole en todas las entradas, como en FC. Y total, luego te van a avisar 50 veces por Twitter de que han publicado algo nuevo XDDDD
EliminarYo te sigo siguiendo.
ResponderEliminarPues ya tienes mérito (y paciencia) porque no me sigo ni yo... :)
EliminarGracias por seguir pasando. Ya puestos, podías haber pasado el aspirador, o un trapo del polvo al menos. Que así está todo. :P
Yo sigo teniendo conectado también el ávido detector de tus palabras. Es cierto que cada día vamos quedando menos de aquellos que escribíamos con una corta periodicidad.
ResponderEliminarBienvenido, aunque sea para volver a marcharte.
Pues será porque me tienes en tu TL, o en Feedly o similares... Lo de la subscripción por correo lo eliminé personalmente (eso creo). Queda lo de suscribirse a entradas y comentarios, pero ahí me parece que no guarda datos vuestros que yo pueda ver. Que tampoco tengo ningún interés en saber vuestro email si sé cómo contactar con vosotros, pero en fin, los de la Agencia de Protección son muy sensibles.
Eliminar¿Cómo que no tienes seguidores? Sí los tienes. Yo soy una. ¡Dichosos los ojos que te leen! Yo también anduve pensando en eso del RGPD pero parece que los consentimientos que se hayan pasado hasta ahora (siempre que los datos no hayan sido pedidos de forma "obligada") se pueden mantener como están, así que no voy a quitar el botón de actualización por mail, aunque no sé ni cuánta gente está apuntada ni cómo se mira. Tampoco monetizo el blog ni nada, así que creo que no tengo que hacer nada (máxime cuando el blog es un subdominio). En fin, que si me tienen que decir algo, que me lo digan. Como no me pueden multar con el 4% de facturación anual ni mucho menos con 20 millones de euros porque no facturo nada, pues supongo que la cosa no va conmigo. Y si no, que se pronuncie San Google y nos diga qué tenemos que hacer... Espero verte de vez en cuando por aquí, aunque no haya leyes de protección de datos implicadas. Besos!!!
ResponderEliminarLo mismo que pensé yo, el 4% de 0, es 0. Igual hasta me tenían que pagar a mi, por el gasto de luz y de internet que hago por tener el blog vivo. Pero tampoco cuento con ello. Lo único bueno que veo en lo de borrar las cuentas de correo de los usuarios, es que recibiremos menos spam de viagra y de reyezuelos nigerianos que quieren compartir su herencia con nosotros, así porque sí, porque les hemos caido bien.XD
EliminarBueno... Ya no falta tanto para mayo... Jijiji
ResponderEliminarEstaba en anónimo, ya lo he rectificado, aunque creo que dará exactamente lo mismo...jaja
ResponderEliminarNa Angleterre, mbongo ya kelasi ezali na ndelo ya £9,250 na mbula. Badefisi ya banakelasi oyo ekoki kozala £9,250 na mbula ezali mpo na kofuta mbongo ya kelasi. Futa ba crédits tango ozali ko gagner ata £25,000 na mbula. Ba crédits ya entretien oyo ekoki kozala £13,348 ekoki kosalisa na ba frais ya vie.
ResponderEliminar